#24 Przyjaźń?

Gdy obudziłam się rano Jacoba nie było w domu. Spojrzałam na zegarek. Miał lekcje na dwunastą. Dziwne zawsze wychodził później. No trudno. Postanowiłam zadzwonić do Xerdy. Zaprosiłam ją więc do domu.

                Kiedy tylko przyszła od razu zaczęłyśmy tematy chłopaków.

- Xerda… Bo ja nadal widzę w Jacobie przyjaciela. – wyznałam.

- Bez przyjaźni nie ma miłości. –

- Ale ja nie do końca kocham go jako chłopaka bardziej jako przyjaciela… -

- Hayley… Dlaczego go tak okłamujesz? Powinnaś mu powiedzieć. Jest jeszcze szansa, że wyjdzie z tego bez bólu. –

- Ale ja nie mogę! – krzyknęłam.

- Hayley… -

- Nie mogę… -

- Czyli jednak go kochasz? –

- Xerda… To nie jest takie łatwe… - powiedziałam spuszczając głowę.

- Chodzi o Arona? Boisz się czegoś?-

- Jeżeli masz na myśli Arona to tylko jego. Boję się tego psychopaty. On jest zdolny do wszystkiego… -

- Przecież Jacob jest ideałem! O co ci chodzi? –

- Znam go prawie od urodzenia. Wiem o nim wszystko. Rozumiesz?! Wyjechał na dwa lata z kraju, a teraz wrócił i nagle wszystko jest inaczej… -

- Zmienił się… Czyż nie? – spytała Xerda.

- Tak. I to bardzo. To już nie ten sam popie*dolony człowiek… Teraz jest inny… -

- Hayley. Miłość zmienia ludzi... Nie pamiętasz jak chlałaś razem z nim? –

- No… Dobra zmieńmy temat, bo to do niczego nie prowadzi… - zakończyłam.

                Po południu do drzwi zadzwonił Jacob. A, że Xerda jeszcze u mnie była. Dlatego gdy wpuściłam chłopaka do domu Xerda co chwilę puszczała mi znaczące spojrzenia. Kiedy Jacob siedział w salonie przed telewizorem, ja i Xerda rozmawiałyśmy.

- Masz zamiar mu to powiedzieć? – spytała dziewczyna.

-Nie, nie chcę nic niszczyć…A poza tym chyba dobrze się dogadujemy. Co nie? –

- Niby tak, ale skoro ty nic do niego nie czujesz to nie ma to sensu. Tylko bardziej go zaboli… -

- Nic takiego nie powiedziałam… Ja po prostu nie wiem czego chcę… Nie wiem czy faktycznie coś pomiędzy nami jest… Czy nie powinniśmy pozostać przyjaciółmi… - przeanalizowałam.

- Rób co chcesz… Ale naprawdę, lepiej by było jakbyś mu powiedziała…