#14 Film

- No siema piękna! – rzucił Jacob.

- No hej. – odparłam po czym podeszłam do chłopaka. Jacob przytulił mnie, po czym spojrzał na mnie z uśmiechem.

- Ale ona jest zaje*ista! Kur*a! Hoootttt! – pomyślał Jacob.

- Jacob? Haaalooo… - mówiłam jednocześnie machając ręką przed oczami Jacoba.

- Yyy… Tak? – ocknął się zdezorientowany, a ja zrobiłam podirytowaną minę.

- No dobra… To po co mnie tu sprowadziłaś? –

- Jak chcesz możesz sobie iść. – powiedziałam obrażona.

- Nie…  To może… pójdziemy do mnie do domu? – spytał z uśmiechem na twarzy.

- Czemu nie… - odparłam.

                Kiedy doszliśmy na miejsce Jacob otworzył drzwi.

- Panie przodem. – powiedział. Kiedy przeszłam przez próg chłopak wszedł za mną po czym zamknął za sobą drzwi i zaprosił mnie do środka. Kiedy weszliśmy na górę usiedliśmy na kanapie w jego pokoju.

- Ku*wa! W ch*j tu gorąco. – zaklnął.

- To się rozbierz. – odparłam obojętnie.

- Hmm… Tak od razu mam się rozebrać? Szybka jesteś. – spytał Jacob.

- Mówiłam o bluzie idioto. – roześmiałam się.

- Szkoda… - odpowiedział z uśmiechem.

- Oj tam. – dodałam na końcu.

Niespodziewanie rozległ się dzwonek do drzwi.

- Kogoż tu ku*wa niesie… - powiedział Jacob. Z dołu dało się usłyszeć jednak powitanie Huntera. Nagle usłyszałam kroki dwóch osób na schodach. Byli to właśnie oni.

- Hayley! Siema! – krzyknął uśmiechnięty Hunter.

- No hej. – odpowiedziałam wolno. Po dłuższym milczeniu zaczęliśmy oglądać film. Nie był to zwykły film. Był to mój znienawidzony gatunek. Horror. Kiedy tylko obróciłam się w stronę Jacoba jednocześnie się w niego wtulając by z przed moich oczów zniknął obraz ekranu, Jacob odwrócił się w moją stronę po czym uśmiechnął się do mnie, oplatając mnie swoją ręką. I tak skulona siedziałam na kanapie do końca filmu. No dobra… Do momentu w, którym zasnęłam. I pomyśleć jakie było moje zdziwienie kiedy obudziłam się o trzeciej w nocy na kanapie u Jacoba. Kiedy spojrzałam w stronę drzwi ujrzałam sylwetkę Jacoba wolno przechadzającą się po korytarzu. Najprawdopodobniej nie mógł zasnąć. Szybko jednak wyczaił, że nie śpię.

- Czemu nie śpisz? – spytał.

- Obudziłam się… - odpowiedziałam zmęczona.

- Oke. To ja ci już nie przeszkadzam. – powiedział po czym zwrócił się ku drzwi.

- A ty? – spytałam cicho.

- Nie mogę zasnąć. I tyle. – odpowiedział szybko.

- Czekaj! – po tych słowach Jacob zwrócił się ku mi i spojrzał w moją stronę pytająco. Jego zielone oczy tak cudnie się mieniły.

- Boję się! Ciemności… - skłamałam.  Jacob spojrzał na mnie zdezorientowany.

- Ok. To zapalę ci światło. – powiedział z uśmiechem na twarzy. Kiedy już miał ruszyć w stronę włącznika, chwyciłam go za rękę.