#12 Kawiarnia

Kiedy tylko mnie zobaczył szybko rozłączył połączenie.

- Z kim rozmawiałeś? – spytałam podejrzliwie.

- Z… z mamą… - wykręcił się chłopak. Kiwnęłam głową a Aron mnie przytulił.

- Muszę spadać. Mam dziś na dwunastą. – powiedział po czym wyszedł.

                Zostałam więc sama. Po dłuższej chwili zadzwonił dzwonek do drzwi. Podeszłam więc i zobaczyłam Jacoba.

- Cześć. – powiedział oparty o futrynę chłopak.

- No hej. –

- Może byśmy się tak wybrali na lody?- spytał.

- No w sumie… Czemu nie… - odparłam, po czym przekroczyłam próg domu wpadając wprost na Jacoba.

- Uups… -powiedziałam odpychając się od niego powoli.

- Lecisz na mnie kochana! – zaśmiał się. Kidy weszliśmy do kawiarni podszedł do nas kelner.

- Co podać? – spytał młody chłopak.

- Może jakiś jogurt z bananami co Hayley? – zapytał uśmiechając się. Później jednak ten niewinny uśmieszek zamienił się w śmiech.

- H-Hej! Jacob! – krzyknęłam odbierając to jako żart. Jego śmiech jednak nie ustawał.

- Dobra już. Co sobie życzysz? – spytał z błyskiem w oku Jacob.

-  Hmm… Może truskawkowy shake. – powiedziałam twardo.

- Dobra. W takim razie dla mnie to samo. – stwierdził chłopak.

                Kiedy wyszliśmy z kawiarni poszliśmy na rynek. Była tam fontanna. Kiedy tylko zbliżyliśmy się do niej potknęłam się o schodek i ciągnąc za sobą Jacoba obaj wylądowaliśmy w zimnej wodzie.

Zaczęliśmy się śmiać.

- No nieźle… - roześmiał się Jacob.

Kiedy wyszliśmy z fontanny postanowiliśmy udać się do domu. Z racji, że Jacoba dom był bliżej poszliśmy do niego by się przebrać.           

                Chłopak przyniósł mi czarną bluzę przez głowę. Kiedy ubierałam się w łazience do drzwi zaczął dobijać się Jacob.

- Hayley, przebrałaś się już? – spytał jednocześnie uchylając drzwi. A, że w buzi miałam ręcznik nie miałam mu jak odpowiedzieć.

- Hayley wchodzę!- powiedział po czym wszedł do łazienki. I w tym momencie z buzi wypadł mi ręcznik.

- Nie! Jacob! Odwróć się! – krzyknęłam. Po moich słowach Jacob posłusznie odwrócił się i zamknął za sobą drzwi.

- S–Sory. – powiedział zawstydzony.

                Kiedy stanęliśmy przed progiem mojego domu zauważyłam tam Xerdę.

- Muszę ci o czymś powiedzieć… - powiedziała dziewczyna.